Abstract
Bu araştırma Almanya’da yaşayan 14 ila 17 yaşında olan Türkçe ve Almanca olmak üzere iki dilli büyüyen gençlerin yazılı anlatımlarını incelemeyi hedeflemektedir. Yurt dışında, Almanya’da Türkçeyi miras dil olarak edinen kesimin dördüncü nesilde Türkçe ve Almanca yazılı anlatımda hâkimiyetleri ölçülerek durum değerlendirmesi amaçlanmış, yazılı metinlerin karşılaştırılmasıyla her iki dildeki yetilerin hangi düzeyde olduğu ve birbirinden muhtemel etkileşimin ortaya çıkarılması hedeflenmiştir. Ayrıca bununla ilgili yurt dışında Türkçe eğitimi ile ilgili müfredat için önerilerin sunulması gayesi güdülmüştür. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizi ve içerik analizi kullanılmış, regresyon analizi yapılmıştır. Araştırmanın evreni Almanya Kuzey Ren Westfalya eyaletinde yaşayan öğrencilerdir. Araştırmanın örneklemi ise 30 öğrencidir. Ölçme aracı olarak “6+1 Analitik Yazma ve Değerlendirme Modeli” kullanılmıştır. Bu araştırmada Almanya Kuzey Ren Vestfalya’da yaşayan öğrencilerin yazılı anlatımlarının orta seviyede olduğu fakat eğilimin kısmen yetersize doğru olduğun tespit edilmiştir. Almancada ise yine yazılı anlatımın orta seviyede olduğu saptanmış fakat eğilimin daha çok kısmen yeterliye doğru ilerlediği tespit edilmiştir. Bununla ilgili Türkçede kelime seçimi ve cümle akıcılığı Almancaya nazaran daha düşük seviyededir. Elde edilen sonuca göre her iki dil birbirini %85 etkilemektedir. Bu verilerden hareketle Türkçe eğitimin gerek resmi gerek özel kurumlarda desteklenmesi gerektiği ve öğrencilerdeki bu mirası, potansiyeli teşvik etmek gerektiği sonucuna varılmıştır.