Anlamaya Dayalı Tasarım (UbD) Tabanlı İngilizce Öğretiminin Dil Becerilerine ve Özyeterlik İnancına Etkisi: Karma Yöntemli Bir Durum Çalışması

Abstract

Bu çalışma Anlamaya Dayalı Tasarım (UbD) modeline göre yapılandırılmış bir öğretim sürecinin ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin İngilizce dil becerileri ve özyeterlik inançları üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırma tek durumlu yakınsayan karma yöntem deseninde tasarlanmıştır. Uygulama süreci Emergency and Health Problems (EHP) teması temel alınarak planlanmış, dört temel dil becerisini geliştirmeye yönelik etkileşimli ve görev temelli etkinliklerle yapılandırılmıştır. Nicel veriler başarı testi ve özyeterlik ölçeği ile; nitel veriler ise öğrenci yansıtma formları ve odak grup görüşmeleri aracılığıyla toplanmıştır. Nicel analizler, öğrencilerin dört dil becerisinde istatistiksel olarak anlamlı gelişim gösterdiğini ortaya koymuştur. Özyeterlik inançlarında ise istatistiksel olarak anlamlı bir artış tespit edilmemiş; bu durum uygulama süresinin kısalığı, küçük örneklem boyutu ve tek durumlu desenin getirdiği istatistiksel sınırlılıklar ile açıklanmıştır. Nitel bulgular, öğrencilerin öğretim sürecini anlamlı, motive edici ve işlevsel bulduklarını; dijital araçların öğrenme sürecine katılımı artırdığını ve gerçek yaşamla kurulan bağlantıların öğrenmeyi derinleştirdiğini göstermektedir. Bu bulgular, UbD modelinin görev tabanlı etkinlikler ve dijital araçlarla bütünleştirildiğinde öğrencilerin dil becerilerini geliştirmeye ve aktif katılımlarını sağlamaya katkı sunabileceğini göstermektedir.