Argentine Tango Learning For Individuals With Physical Disabilities

Abstract

Türkiye'de, resmî verilere kıyasla, sosyal ortamlarda bulunan engelli kişi oranı oldukça düşüktür. UNESCO'nun İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası Listesi'ne alınan Arjantin Tango camiasındaysa sayı neredeyse sıfırdır. Tango dansının küresel yaygınlığının en önemli sebeplerden birisi, bedensel beceriye yönelik katı kurallarının bulunmamasıdır. Bu, herkesin kendi bedensel kapasitesi içinde dans edebilmesine olanak sağlamaktadır. Tangoda, hareketlerin nizami tatbiki değil, taşıdığı tavır önemlidir. Dolayısıyla tango için bedensel bütünlüğün sağlanmaması veya hareket sınırlılıkları birinci sırada değer taşımamaktadır.Engelli olan pek çok kişi, kendini toplumdan dışlanmış hissederek, diğer bireyler gibi sosyalleşmesinin mümkün olmadığı görüşüne sahip hâle gelmiştir. Bu zannın sebeplerinden birisi, farklı engel türlerine göre uyumlanmış sanat öğretim metotların yetersiz olması dolayısıyla yeterince yaygınlaşamamasıdır. Dans çalışmaları, bireyin hareket kapasitesi doğrultusunda uyarlanarak, engel türüne göre en yüksek verimi sağlayacak dans eğitim programı oluşturulacaktır.Sanat terapisi kapsamında bulunmayan öğretim programının geliştirilip uygulanması sonucunda iki önemli çıktı öngörülmektedir; sosyal ve duygusal gelişim. Sosyolojik boyutta; kazanılan sosyal dans becerileri ile toplumla kaynaşma olanağının artırılması yer alırken duygusal alanda, benlik algısının gelişmesi ve dolaylı olarak gündelik yaşam becerilerinin geliştirilmesi hedeflenmektedir. Geniş ölçekteyse; özel eğitim programı geliştirilmesi, engelli olmayan bireylerin farkındalık düzeylerini artırarak kaynaştırma çalışmalarının desteklenmesi ve valiliklerce verilen erişilebilirlik belgesine sahip kurumların artması ve denetimlerinin yaygınlaşması hedeflenmektedir.