Abstract
Yapılan araştırmanın amacı; ergenlerde gözlenen boyun eğici davranışların onların problem çözme yaklaşımları üzerindeki etkisi sınamaktır. İlişkisel tarama yönteminin kullanıldığı çalışmaya %56.7’si kız, %43.3’ü erkek 763 ortaöğretim öğrencisi katılmıştır. Veri toplama aracı olarak Kişiler arası Problem Çözme Envanteri ve Ergen Boyun Eğicilik Ölçeği kullanılmış, verilerin analizinde yapısal eşitlik modellemesi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın sonunda ergen boyun eğiciliği ile problem çözme yaklaşımları arasında pozitif anlamlı ilişki gözlenmiştir (β=.474; p<.05). Ergen boyun eğiciliğinin problem çözme yaklaşımları puanlarındaki toplam değişimin %22’sini açıklamaktadır. Bununla birlikte; ergen boyun eğiciliği problemlere olumsuz yaklaşımın (β=.582; p<.05), kendine güvensizliğin (β=.687; p<.05) ve sorumluluk almamanın (β=.351; p<.05) anlamlı yordayıcısıdır. Buna karşılık ergen boyun eğiciliğinin ısrarcı-sebatkar yaklaşımı (β=-.009; p>.05) ve yapıcı problem çözmeyi (β=-.039; p>.05) anlamlı düzeyde yordamadığı görülmüştür.