Abstract
Bu çalışma özelinde etkileşimli sanat pratiğinde beden fenomenolojik bir bağlamda ele alınacak ve insan-makine etkileşimi bedenlenme (embodiment) kavramı ekseninde incelenecektir. Özellikle etkileşimli sanat pratiklerini kuramsal olarak ele alan sistem odaklı perspektifler ve deneyim odaklı bakış açılarından yola çıkarak sensörlerin bedeni yakalayışı ve buna bağlı olarak katılımcının deneyimi, performansından bahsedilecektir. Gömülü teknolojik sensör teknolojilerini bünyesinde barındıran yerleştirmelerin etkileşimi ve ilişkiselliği nasıl etkilediği araştırılacaktır. Buradan hareketle bu çalışma kapsamında etkileşimli işler aracılığıyla bedenin sınırlı yapısının, kabiliyetlerinin ve potansiyelinin genişletilip genişletilmeyeceği sorgulanabilir. Bununla birlikte deneyimsel sanatın insan-makine etkileşiminin bedenlenme kavramı çerçevesinde değerlendirilmesi de mümkün olabilir. Çalışma, araştırma deseni olarak fenomenolojik yöntemi kullanmaktadır. Çalışmanın amacı, etkileşimli sanat pratiklerine deneyim odaklı bir bakış açısıyla bakarak kapsamı genişletmektir. Çalışma, bedenin sınırlarını belirleyen şeyin ne olduğu ve nasıl mümkün kılındığı sorusunu ele almaktadır. Çalışmada makine odaklı kuramsal perspektifler ve deneyim odaklı yaklaşımlar ele alınarak görünmeyen (gömülü) sensör teknolojilerinin deneyimsel bedeni ve bedenin sınırlılıklarını genişletme potansiyeli olduğu sonucuna varılmıştır.