Lisansüstü Öğrencilerin Akademik Yazma Öz-Yeterliliklerine İlişkin Değerlendirmeleri

Abstract

Akademik yazma becerisi, bireylerin sınavlar, ödevler ve bilimsel araştırma becerileri gibi çeşitli eğitim düzeylerindeki performansını etkilemektedir. Üniversite eğitiminde akademik yazının amacı göz önünde bulundurulduğunda genellikle içerik ve biçim açısından anlatılması gerekenlerin mutlak kurallar ve yollar dikkate alınarak sunulduğu görülmektedir. Akademik ve mesleki başarı için kilit bir parametre olan akademik yazma becerisi, yalnızca kurallara ve kodlara uymayı değil, aynı zamanda görevin karmaşık taleplerini karşılamak için bilişsel becerileri de kapsamaktadır. Öğrencilerin gerek lisansüstü dönemde yürüttükleri ödevlerde gerekse bilimsel çalışmalarında sıklıkla başvurmaları gereken akademik yazma becerilerine sahip olmaları beklendiğinden, bu kritik ancak zorlu beceri yakın zamana kadar araştırma odağında olmamıştır. Bu çalışma, lisansüstü öğrencilerinin akademik yazma konusundaki öz-yeterlilik algılarını derinlemesine incelemeyi hedefleyerek, nitel araştırma yaklaşımlarından fenomenoloji desenini benimsemiştir. Veriler, görüşmeler yoluyla toplanmış ve nitel verilerin analizi için içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Bu doğrultuda, İstanbul’da bulunan bir devlet üniversitesinde öğrenimlerine devam eden 8 lisansüstü öğrenciyle görüşülmüş ve verilerin çözümlenmesi sonucunda 1 temaya ulaşılmıştır. Bu tema altında ise 3 kategori yer almıştır. Bunlar sırasıyla ‘Yeterli Hissedilen Alanlar’, ‘Yetersiz Hissedilen Alanlar’ ve ‘Öneriler’ olarak belirlenmiştir. Çalışma, akademik yazma konusunda karşılaşılan sorunları tespit ederek, öğrencilerin akademik yazımda kendilerini ne kadar güçlü ya da zayıf algıladıklarını ve bu çalışmadan elde edilen görüşler neticesinde yetersiz görülen alanları güçlendirmek için neler yapılabileceğini gösteren anlamlı bir tablo sunmaya çalışmıştır.