Maksimum bağlanabilirlik kapasitesi hesabına yönelik geliştirilen yeni bir matematiksel model

Abstract

Dağıtık üretim, güç sistemlerine tüketim tarafından bağlanarak elektrik enerjisi üretimi yapma biçimidir. Yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik enerjisi üretimine katılımına olanak sağlamak ve enerji iletim kayıplarını azaltarak sistem verimliliğini artırmak gibi etkileri neticesinde yüksek fayda potansiyeline sahip bir üretim biçimidir. Diğer taraftan, DÜ geleneksel güç sistemlerinin tek taraflı güç akışı alt yapısına aykırı bir üretim şeklidir. Bu durum, aşırı DÜ katılımının yer aldığı sistemlerde tek yönlü güç akışına neden olarak sistemde aşırı gerilimlerin oluşması, sistemde koruma şemasının hatalı çalışması veya işlevini yitirmesi gibi sorunlara yol açabilir. Bu nedenle DÜ katılımları uygun bir planlama neticesinde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Aşırı gerilim sorunları, DÜ katılımlar açısından en çok karşılaşılan ve sistemde en büyük etkileri doğuran sorunlardan birisidir. Bir DÜ katılımının sistemde oluşturacağı gerilim artışı sisteme dâhil edilen DÜ kapasitesi ile doğrudan alakalıdır. Bu yayında, bir güç sistemine, aşırı gerilim sorunları yaratmaksızın, belirli bir noktadan dâhil edilebilecek maksimum DÜ kapasitesinin hesabı için yeni bir matematiksel model geliştirilmiştir. Geliştirilen matematiksel model, bir test sistemi üzerinde gerçekleştirilen durum analizleri ile incelenmiş ve literatürde yer alan diğer matematiksel modeller ile karşılaştırılarak üstünlüğü kanıtlanmıştır. Ayrıca, güç sistemi içerisinde gerilim kontrollü bir noktanın varlığı durumunda, gerilim kontrolü üzerinde bozucu etki oluşturmaksızın sisteme dâhil edilebilecek DÜ kapasitesinin hesabına yönelik incelemeler gerçekleştirilmiş ve önerilen matematiksel modelin söz konusu durum için uygun bir yorumlaması sunulmuştur.