Abstract
Bu yazı, Kurtuluş Öztürk’ün Modern Bireyi Eğitmek: II. Meşrutiyet Dönemi’nde Tedrisat, Terbiye ve Eğitim adlı eserini ele almaktadır. Kitap, 1908-1924 yılları arasında eğitim dergilerinde yayımlanan metinlerden hareketle II. Meşrutiyet dönemi eğitimcilerinin birey tasavvurunu ve bunun eğitim politikalarına yansımalarını incelemektedir. Çalışmanın, eğitimcilerin metinlerine dayalı çözümlemeleriyle literatüre özgün katkılar sunduğu; ancak kuramsal tartışmalardaki sınırlılıklar nedeniyle teorik derinliğinin görece dar kaldığı ve literatürle kurduğu ilişkinin de görece sınırlı bir kaynak çeşitliliğine dayandığı vurgulanmaktadır.